Je klapt je laptop dicht, trekt je jas uit en loopt de woonkamer in. Je bent doodmoe, en toch voelt het alsof je lijf nog aan staat. De tv staat te hard, een simpele vraag als 'wat eten we vanavond?' wil je niet horen, en in je hoofd speelt de dag gewoon door.
Ken je dit? Je komt thuis van werk en voelt je niet gewoon moe, maar helemaal kapot. Het liefst wil je op de bank liggen, maar je hoofd staat nog steeds gewoon aan. Je bent te uitgeput om nog iets te ondernemen, en tegelijk te overprikkeld om echt tot rust te komen. Als je overprikkeld en tegelijk ook uitgeput bent, staat je zenuwstelsel in alarmstand, en alarmstand gaat niet vanzelf uit door op de bank te gaan zitten.
Stress zit niet altijd alleen in je hoofd. Misschien merk je dat je kaken op elkaar klemmen zonder dat je het doorhebt. Dat je ademhaling hoger in je borst zit dan normaal. Dat je thuis bent, maar de werkdag nog gewoon in je schouders voelt zitten. En als je dan probeert te ontspannen, lukt dat vaak niet: stilte voelt ongemakkelijk en een paar keer diep ademhalen maakt je eerder onrustiger dan rustiger.
Je komt thuis na een dag die niet eens bijzonder zwaar was. Gewoon een normale dag. Toch merk je dat je schouders ergens rond je oren hangen, dat je adem hoog in je borst zit, en dat 'even niets doen' op de bank vreemd genoeg niet als niets doen voelt. Je scrollt, je kijkt naar een scherm en stelt jezelf de vraag: Hoe kom ik tot rust.