Stel je voor: het is acht uur ’s avonds. Je hoofd draait nog op volle toeren van alles wat er die dag is gebeurd. De vergadering die uitliep. De boodschappen die je vergat. Het gesprekje met die collega dat bleef…
Het is 2 uur ’s nachts en alweer lig je wakker, Je gedachten draaien rondjes over die presentatie voor morgen, die onbetaalde rekening en dat gesprek dat je anders had willen voeren. Je hebt al alles geprobeerd: schapen tellen, warme…
Het is 23:14. Je ligt in bed, ogen dicht, maar je hoofd draait op volle toeren. De vergadering van morgen, dat ene bericht dat je vergat te sturen, de boodschappenlijst voor het weekend. Herkenbaar? Je bent zeker niet de enige.
Het is 14:37 uur. Je inbox ontploft. De telefoon rinkelt voor de vijfde keer. Je collega komt "even snel iets vragen". Ergens tussen al die chaos merk je het: je adem is verdwenen. Niet letterlijk natuurlijk. Je ademt nog wel. Maar het is oppervlakkig, gehaast, hoog in je borst. Alsof je lichaam vergeten is hoe diep ademen ook alweer voelt.
Je zit in kleermakerszit. Ogen dicht. Je focust op je ademhaling. Althans, dat probeer je. Maar je brein heeft andere plannen. "Is dat het licht van een straatlantaarn? Waarom zie ik die rode gloed door mijn oogleden?" Herkenbaar? Zelfs een piepklein hoeveelheid licht kan je meditatie tegenwerken.
De feestdagen zijn gezellig, warm en vaak ook behoorlijk druk. Je moet van alles regelen, denk aan: cadeau's, etentjes plannen, gasten uitnodigen enz. Voor je het weet zit je hoofd voller dan je agenda.