Het is 23:15. Je ligt in bed. Klaar om te slapen, want eerlijk gezegd ben je uitgeput. Maar je hoofd? Dat staat aan. Je denkt aan de meeting van morgen, aan de boodschappen die je vergeten bent, aan dat ene berichtje dat je eigenlijk al drie dagen had moeten sturen. Je lichaam voelt als een steen, maar je gedachten razen als een trein zonder rem. Herkenbaar?