Je klapt je laptop dicht, trekt je jas uit en loopt de woonkamer in. Je bent doodmoe, en toch voelt het alsof je lijf nog aan staat. De tv staat te hard, een simpele vraag als 'wat eten we vanavond?' wil je niet horen, en in je hoofd speelt de dag gewoon door.
Ken je dit? Je komt thuis van werk en voelt je niet gewoon moe, maar helemaal kapot. Het liefst wil je op de bank liggen, maar je hoofd staat nog steeds gewoon aan. Je bent te uitgeput om nog iets te ondernemen, en tegelijk te overprikkeld om echt tot rust te komen. Als je overprikkeld en tegelijk ook uitgeput bent, staat je zenuwstelsel in alarmstand, en alarmstand gaat niet vanzelf uit door op de bank te gaan zitten.
Voel jij je vaak leeg na een gewone dag, zonder dat er iets bijzonders is gebeurd? Verlies je snel je kalmte en wordt je sneller boos? Voelt geluid, licht of gewoon een vraag van iemand soms als te veel? Dan ben je niet de enige, en er is een naam voor wat je ervaart. Namelijk: Overprikkeling.
Stress zit niet altijd alleen in je hoofd. Misschien merk je dat je kaken op elkaar klemmen zonder dat je het doorhebt. Dat je ademhaling hoger in je borst zit dan normaal. Dat je thuis bent, maar de werkdag nog gewoon in je schouders voelt zitten. En als je dan probeert te ontspannen, lukt dat vaak niet: stilte voelt ongemakkelijk en een paar keer diep ademhalen maakt je eerder onrustiger dan rustiger.
Er is een grote kans dat je Wim Hof kent van de beelden: een man met een baard die in een ijsbad zit alsof het een bubbelbad is. Of dat hij in zijn onderbroek een sneeuwberg oploopt. Wat weinig mensen weten: achter die spektakelfoto's zit een ademtechniek die je gewoon thuis kunt doen.
Het is kwart voor zeven 's avonds. Je hebt de laatste mail net weggeklikt, je tas bij de deur gegooid en de kraan al aangezet voor het avondete, je schouders zitten ergens rond je oren en je kaak staat op elkaar geklemd, zonder dat je het doorhad. En in je hoofd speelt nog steeds die ene zin van een collega, op repeat, als een liedje dat je niet kunt uitzetten