Het is half negen 's avonds. Je hebt net je laptop dichtgeklapt na de zoveelste werkdag. Je staat op, en daar is hij weer. Die zeurende pijn onderin je rug. Je strekt langzaam helemaal uit, hoort iets kraken, en denkt, "oké, dit kan zo niet langer." Misschien heb je al van alles geprobeerd.
Stel je voor. Het is zondagavond. Je hebt een zware week achter de rug, drie workouts gedaan, netjes op je eiwitten gelet. En komt dát moment. Je loopt naar de kast, opent 'm, en staart naar die reep chocola alsof hij jou persoonlijk heeft beledigd. Je weet hoe dit gaat eindigen. Maar wat als ik je vertel dat je vanavond gewoon een warme, smeuïge, fudge-achtige brownie kunt eten die zóveel eiwit bevat dat je er bijna je avondshake voor kunt overslaan?
Het is 23:47. Je ligt in bed. Je ogen zijn dicht, maar je hoofd draait op volle toeren. Morgen is die belangrijke presentatie, die openstaande rekening of dat gesprek dat je eigenlijk niet wilt voeren. Je voelt je hartslag om hoog gaan. En dan komt je vrouw of man met deze tip: "probeer eens die 5-5-5-5 ademhaling meditatie." Klinkt simpel. Misschien iets té simpel.
Je bent bezig met Yin yoga en je ligt in een heupoefening van 2 tot 3 minuten. En dan, ineens, voelt er iets op. Een brok in je keel. Een traan die zomaar wegloopt. Of gewoon een golf van iets,…
Je hebt de wekker niet gezet, niet gedronken en je voelt geen stress. Toch lig je daar. Ogen open staren naar het plafond. Je draait je om En nog een keer. Je kijkt op je telefoon, maar legt hem dan toch weer weg want dat doe je niet, hè? Toch maar de ademhalingsoefeningen onder controle te krijgen, Maar je hoofd gaat maar door. Herken je dit? Dan ben je absoluut niet de enige.
Je rolt je mat uit. Je gaat liggen om te ontspannen." En dan? Dan begint het te kriebelen. Benen doen pijn, je hoofd gaat tekeer, je wilt opstaan en misschien zelfs weglopen. Klinkt dit bekend? Yin yoga voelt ongemakkelijk.