De ene dag wil je van je mat afkomen met meer energie dan waarmee je erop stapte. Sterker, wakkerder, alsof je iets hebt opgebouwd. De andere dag verlang je naar het tegenovergestelde: stilte, ruimte, een houding die je lang aanhoudt, zonder dat het een bepaalde doel heeft. Hatha yoga vs yin yoga kunnen allebei die behoefte vervullen, maar ze spreken je lichaam op een andere manier aan.
Het is zeven uur 's ochtends. Je wekker gaat. Je zwaait je benen over de rand van het bed, zet je voeten op de grond en staat op. Dan krijg je een gevoel. Een soort krakende weerstand in je heupen. Je knieën protesteren zachtjes. Je rug voelt alsof iemand er 's nachts stiekem een schroef in heeft gedraaid. De ochtendstijfheid in de overgang is voor veel vrouwen een van de minst besproken, maar meest herkenbare klachten.
Het is half negen 's avonds. Je hebt net je laptop dichtgeklapt na de zoveelste werkdag. Je staat op, en daar is hij weer. Die zeurende pijn onderin je rug. Je strekt langzaam helemaal uit, hoort iets kraken, en denkt, "oké, dit kan zo niet langer." Misschien heb je al van alles geprobeerd.
Je bent bezig met Yin yoga en je ligt in een heupoefening van 2 tot 3 minuten. En dan, ineens, voelt er iets op. Een brok in je keel. Een traan die zomaar wegloopt. Of gewoon een golf van iets,…
Je rolt je mat uit. Je gaat liggen om te ontspannen." En dan? Dan begint het te kriebelen. Benen doen pijn, je hoofd gaat tekeer, je wilt opstaan en misschien zelfs weglopen. Klinkt dit bekend? Yin yoga voelt ongemakkelijk.
Ken je dat gevoel? Je hebt de hele dag gerend, vergaderd, gevoeld, gedacht. Nu je in bed ligt, kun je de 'uit'-knop niet vinden. Je staart naar het plafond terwijl je to-do lijst je hoofd vult als een browser met te veel open tabbladen. Hier is de harde waarheid: simpelweg "stoppen" met doen is niet hetzelfde als echt ontspannen.