Stel je voor. Zondagochtend. Je opent de oven en daar zie je 'm. Een goudbruin opgeblazen pannenkoekwonder met knapperige randen die over de pan krullen. De geur van warme appel, kaneel en karamel vult je keuken. En dan het mooiste, dit recept bevat ruim 40 gram eiwit per portie. Geen saaie shake, geen droog eiwitbroodje. geen treurig bakje kwark met een lepel nootjes erbij.
Ik had al weken filmpjes gezien van mensen die zweerden bij meditatie. Het zou zorgen voor minder stress, beter slapen & meer focus. Het klonk allemaal geweldig. Maar toen ik op 'play' drukte bij mijn eerste geleide meditatie voor beginners, gebeurde er dit:
Het is half negen 's avonds. Je hebt net je laptop dichtgeklapt na de zoveelste werkdag. Je staat op, en daar is hij weer. Die zeurende pijn onderin je rug. Je strekt langzaam helemaal uit, hoort iets kraken, en denkt, "oké, dit kan zo niet langer." Misschien heb je al van alles geprobeerd.
Stel je voor. Het is zondagavond. Je hebt een zware week achter de rug, drie workouts gedaan, netjes op je eiwitten gelet. En komt dát moment. Je loopt naar de kast, opent 'm, en staart naar die reep chocola alsof hij jou persoonlijk heeft beledigd. Je weet hoe dit gaat eindigen. Maar wat als ik je vertel dat je vanavond gewoon een warme, smeuïge, fudge-achtige brownie kunt eten die zóveel eiwit bevat dat je er bijna je avondshake voor kunt overslaan?
Het is 23:47. Je ligt in bed. Je ogen zijn dicht, maar je hoofd draait op volle toeren. Morgen is die belangrijke presentatie, die openstaande rekening of dat gesprek dat je eigenlijk niet wilt voeren. Je voelt je hartslag om hoog gaan. En dan komt je vrouw of man met deze tip: "probeer eens die 5-5-5-5 ademhaling meditatie." Klinkt simpel. Misschien iets té simpel.
Je bent bezig met Yin yoga en je ligt in een heupoefening van 2 tot 3 minuten. En dan, ineens, voelt er iets op. Een brok in je keel. Een traan die zomaar wegloopt. Of gewoon een golf van iets,…