Het is kwart over elf. Je hebt de wekker al drie keer verschoven, alsof dat helpt. De kamer is donker, je bent zo moe dat je botten kapot gaan, maar je hoofd heeft een eigen planning. Die zin van je collega over: Wat je morgen allemaal nog moet doen, of je dat ene ding goed hebt gedaan. En ergens op de achtergrond, dat constant aanwezig is: ''ik moet slapen, waarom slaap ik niet, ik moet nú slapen''.
Het is 23:30. Je telefoon ligt ondersteboven op je nachtkastje en de kamer is donker. Je bent al een tijdje moe. Maar je hoofd draait nog op volle toeren. Je denkt de hele tijd aan dat gesprek van vanmiddag of de mail die je morgen écht nog moet sturen. Toch hoor je nog stemmen in je hoofd van ''wanneer val ik echt in slaap''. Je hebt al dingen geprobeerd. Een slaapgeluid-app misschien, of die geleide meditatie die een vriendin aanraadde en die je na drie minuten alweer wegklikte. Stilliggen en omdraaien helpen niet. Juist wanneer je zo erg je best doet om te slapen, wilt het gewoon niet. Yoga nidra voor slaap is iets anders.
Je bent moe, maar voelt je niet ontspannen. Dat is misschien wel de rotste combinatie die er is. Je lichaam wil niets liever dan stoppen, maar je hoofd blijft maar malen. Geluiden van de dag spelen nog na. Het gesprek met je collega. De drukte in de supermarkt. De melding op je telefoon die je nog niet hebt geopend. Je gaat op de bank zitten, en voelt je daarna nog steeds niet rustiger. Scrollen helpt niet. Tv kijken helpt niet. Zelfs stilzitten voelt soms te veel. Dit heet ook wel overprikkeling, en het vraagt niet om meer inspanning