Je komt thuis na een dag die niet eens bijzonder zwaar was. Gewoon een normale dag. Toch merk je dat je schouders ergens rond je oren hangen, dat je adem hoog in je borst zit, en dat 'even niets doen' op de bank vreemd genoeg niet als niets doen voelt. Je scrollt, je kijkt naar een scherm en stelt jezelf de vraag: Hoe kom ik tot rust.
Je bent moe, maar wakker. Je hoofd blijft malen terwijl je lijf om rust vraagt. Iemand zegt: je moet mediteren. Dus je gaat rechtop zitten, sluit je ogen en binnen twee minuten voelt je hoofd nog voller dan daarvoor. Nu heb je er een schuldgevoel bij: Het lijkt erop alsof je niet eens kunt stilzitten. Is dit Herkenbaar bij jou? Dan is er iets belangrijks dat bijna niemand je vertelt. Meditatie is niet de enige weg naar rust. En voor een systeem dat al overprikkeld is, is het vaak niet eens de handigste. Er is nog een route
Je hebt vandaag niets geks gedaan. Gewerkt, boodschappen gedaan, een paar gesprekken, wat appjes beantwoord. En toch zit je nu op de bank alsof je een marathon hebt gelopen. Het licht is te fel. De tv is te druk. Als iemand nu nog één ding aan je vraagt, maak niet uit hoe klein het is, voel je iets in jezelf knappen. Dit moet je niet zien als aanstellen, maar als een zenuwstelsel dat al te lang aanstaat en de uitknop niet meer kan vinden. Yoga nidra bij overprikkeling is misschien wel de zachtste methode die er bestaat om dat systeem terug naar rust te begeleiden.